არაბული
فَمَا بَكَتۡ عَلَيۡهِمُ ٱلسَّمَآءُ وَٱلۡأَرۡضُ وَمَا كَانُواْ مُنظَرِينَ
ქართული თარგმანი
და არ უტირია მათზე ზეცას და ქვეყანას[3], და არც გადაუვადდათ[4].
შენიშვნები
- [3] როცა მორწმუნე ადამიანი აღესრულება, ტირის დედამიწა, ის ადგილი, სადაც ლოცულობდა და ასევე ზეცა, სადაც მისი ნამოქმედარი ადიოდა
- [4] რომ მოენანიებიათ